Co powstanie po połączeniu możliwości dwóch potężnych wolnych pakietów - TeXa i GNU/Emacsa? Odpowiedzią na to pytanie jest TeXmacs - zaawansowany (jak określają to autorzy: naukowy) edytor tekstu WYSWIG. Jak widać na screenshotach, nadaje się on do tworzenia tekstów o całkiem sporym poziomie skomplikowania.

TeXmacs jest częścią projektu GNU, tak więc rozprowadzany jest na zasadach licencji GPL. Można go skopiować z tej strony (waży około 3.4 MB). Kod źródłowy znajdziecie tutaj, dostępne są już gotowe pakiety dla Debiana oraz Red Hata.

(honey)
Komentarze (0+7)   

Irytujące jest wychodzenie z Emacsa, prawda? Średnio zaawansowany Emacsowiec ma wpisanego Emacsa do .*sh.login, hardkorowcy uruchamiają swoje maszynki przekazując butmenedżerowi init=emacs... Jednak początkującym emacsowcom zdarza się czasem wyjść z Edytora, np. po to, by znaleźć jakis plik. Uwaga - pomoc nadchodzi: wystarczy skorzystać z magicznej kombinacji M-x speedbar, a życie stanie się prostsze...

(arturs)
Komentarze (0+10)   

Tak, wiem, że podtytuł jest tendencyjny, ale skoro nasz redakcyjny miłośnik Emacsa nie ma czasu zająć się tematem, musi go opisać vim-owiec. A chodzi o rzecz bardzo ciekawą - możliwość używania skrótów klawiszowych Emacsa (tak, wiem - ze skrótami to one mają wspólnego tyle, co C64 z komputerem) we wszystkich aplikacjach MS Windows. Pakiet xkeymacs jest rozwijany przez japońskich developerów i można go skopiować na przykład z tego miejsca. Na tej samej stronie znajdziecie kod zródłowy pakietu. Na szczęście nie trzeba go używać i można wyłączać jego działanie w ramach potrzeby...

(honey)
Komentarze (0+15)   

Zachęceni wcześniejszymi artykułami o Emacsie, czekacie z niecierpliowścią na ciąg dalszy. Oto więc kolejna porcja wskazówek:

• Edycja plików html: jest prostsza niż w vi. Wystarczy uruchomić emacsa z nazwą pliku.html, a edytor zostanie uruchomiony w trybie pozwalającym łatwo edytować HTML. Oprócz podświetlanej składni mamy do dyspozycji różne skróty klawiszowe. Warto zacząć od C-c Enter; wiele znaczników można wstawić wpisując C-c C-c litera, gdzie litera to np. i (wstawianie obrazka), h (wstawianie odnośnika), - (linia pozioma), u (lista nieuporządkowana, o (uporządkowana), l (element listy), r (przełącznik), a (kotwica), c (czekboks).
• Jeśli znudził nam się man, zawsze można liczyć na woman. W tym celu wydajemy polecenie woman (alt-x woman, ESC x woman). Dzięki temu otrzymujemy wygodną przeglądarkę stron podręcznika systemowego z podświetlaniem składni. Poruszanie się po womanie jest opisane w dokumentacji do tego trybu (alt-x describe-mode).
• Piszemy list do koleżanki. Chcemy się umówić na najważniejszą w życiu randkę. Ona nie zna miejsca. Co robimy? Bez wychodzenia z Emacsa piszemy alt-x picture-mode i rysujemy mapkę. Po zakończeniu - alt-x picture-mode-exit.

(arturs)
Komentarze (0+3)   

Początkujący użytkownik Linuksa ma do wyboru nauczenie się różnych edytorów. Większość, głównie za sprawą twórców dystrybucji, zostaje przy vi. Warto jednak zwrócić uwagę, że jest to doskonały moment by nauczyć się edytora o największych możliwościach, czego na pewno nie będziemy żałować.

Wraz z Emacsem dostajemy tłumaczenie prostego tutoriala na język polski. Jednak zupełnie początkujący powinni przede wszystkim przeczytać ten tekst, w którym Klakier przejrzyście wyjaśnia jak rozpocząć pracę z Emacsem i nie oszaleć. Jakie są podstwowe komendy edycyjne, jak zachowywać pliki, kopiować i wklejać; jak dostosować Emacsa do własnych wymagań. Vimowcy dowiedzą się, że :q to C-x c, dd to C-k, zaś :w to C-x s.

Wspomniane przez Rafała dodatkowe pliki można pobrać z PLD.

(arturs)
Komentarze (0)   

Jak wiadomo, każdy uzytkownik Linuksa zaczyna od vi. Niektórzy jednak nie zadawalają się tym i idą dalej: próbują Emacsa. Aby im ułatwić przejście z vi na Emacsa, powstały trzy różne tryby emulacji vi: vi, VIP i Viper. Uruchamiamy je M-x vi-mode, vip-mode lub viper-mode. Najciekawszym z nich jest Viper. Oferuje on pięć stopni wtajemniczenia: stopień I (Beginner) bardzo przypomina vi i zawiera wiele ograniczeń wbudowanych w ten edytor, zaś stopień V (Wizard) odbiega w wielu miejscach od vi, dzięki czemu użytkownik w znacznie większym stopnniu może korzystać z elastyczności i potężnych możliwości Emacsa. Viper to również "improved vi", dlatego kazdy vi-owiec powinien go spróbować, choćby na poziomie I.

(arturs)
Komentarze (0+12)   

Marcin Wyszomierski podesłał nam dwa interesujące odnośniki. Pierwszy,

http://info.fuw.edu.pl/~pliszka/hints/Emacs.html,

zawiera garść interesujących wskazówek mogących pomóc osobom korzystającym z Emacsa, autorstwa znanego zapewne części Czytelników 7thGuarda Jacka Pliszki. Drugi,

http://www.phenix.bnl.gov/phenix/WWW/offline/tutorials/remoteEditing.html ,

dotyczy zdalnej edycji plików (dokładniej: modyfikacji plików znajdujących się na odległych hostach przy uzyciu lokalnej kopii Emacsa przez ssh).

Miłej zabawy :)

(arturs)
Komentarze (0+6)