Na początku września zakończy się głosowanie w Międzynarodowej Organizacji Standaryzacyjnej (ISO) dotyczące przyjęcia (lub odrzucenia) standardu MS OO XML jako standardu ISO.

FSFE przygotowała zestaw podstawowych pytań, które powinno się zadać lokalnym organizacjom standaryzującym (u nas jest nią PKN) przed podjęciem przez nie decyzji o głosowaniu w tej sprawie.

Sześć pytań do państwowych ciał standaryzacyjnych:

Następujące pytania związane są z formatem ECMA/MS-OOXML, który przedstawiony został do akceptacji jako standard IEC/ISO. Ciało standaryzacyjne powinno odrzucić tę propozycję w głosowaniu i wymagać od Microsoftu włączenia swoich prac nad MS-OOXML do ISO/IEC 26300:2006 (Open Document Format), dopóki nie będzie miało rozstrzygających odpowiedzi na wszystkie pytania.

To jedynie podsumowanie. Szczegóły można znaleźć pod poniższymi adresami:

1. Niezależność od aplikacji?

Żaden standard nie powinien nigdy zależeć od konkretnego systemu operacyjnego, środowiska lub aplikacji. Niezależność od aplikacji oraz implementacji jest jedną z najważniejszych właściwości wszystkich standardów.

Czy specyfikacja MS-OOXML nie zawiera żadnych odwołań do konkretnych produktów jakiegokolwiek producenta oraz ich specyficznego zachowania?

2. Wspieranie istniejących już otwartych standardów?

W stosownych przypadkach, jeśli to możliwe, standardy powinny być definiowane na bazie poprzednich zmagań standardyzacyjnych i nie powinny zależeć od własnościowych technologii specyficznych dla danego producenta.

MS-OOXML ignoruje wiele standardów, takich jak MathML i SVG, które są rekomendowane przez W3C i używa zamiennie swoich własnych formatów. To poważne obciążenie dla wszystkich producentów chcących w pełni zaimplementować MS-OOXML. Będą musieli wdrożyć również własnościową infrastrukturę Microsoftu, która powstawała przez ostatnie 20 lat. Wątpliwy wydaje się fakt by ktokolwiek był w stanie kiedykolwiek zaimplementować je w takim samym stopniu.

Jakie korzyści płyną z przyjęcia, kosztem standaryzacji w tym zakresie, formatów zaprojektowanych pod kątem konkretnego producenta? Gdzie inni producenci znajdą konkurencyjną, zgodną i pełną implementację dla wszystkich platform, by zapobiec sporym nakładom finansowym?

3. Wsteczna zgodność dla wszystkich producentów?

Wg notatki prasowej ECMA, jedną z rzekomych zalet MS-OOXML jest możliwość uzyskania wstecznej zgodności w jego ramach.

Dla każdego standardu kluczowym założeniem jest możliwość do zaimplementowania przez jakiegokolwiek producenta bez konieczności współpracy z innym, wykorzystania informacji strzeżonych, otrzymania zezwoleń prawnych lub konieczności wniesienia opłat. Istotne jest również by nie wymagało to konsultacji z konkurencją w celu osiągnięcia pełnego i porównywalnego współdziałania produktów.

Biorąc pod uwagę istniejącą specyfikację MS-OOXML, czy jakikolwiek producent, bez względu na model biznesowy, bez dostępu do dodatkowych informacji oraz bez współpracy z Microsoftem jest w stanie w pełni zaimplementować wsteczną zgodność oraz konwersję takich dokumentów do formatu MS-OOXML?

4. Własnościowe rozszerzenia?

Własnościowe, specyficzne dla aplikacji rozszerzenia są znaną techniką, stosowaną głównie przez Microsoft w celu nadużyć i wywierania nacisków, by rozszerzać monopol z dziedziny desktopów na inne rynki. Technika ta była kluczowym powodem decyzji przeciwko Microsoftowi wydanej przez Komisję Europejska w 2004 roku. Firma do dziś odmawia opublikowania informacji potrzebnych do współpracy.

Otwarte standardy nie powinny zezwalać na tego typu rozszerzenia, by chronić rynek przed nadużyciami.

Czy MS-OOXML dopuszcza własnościowe rozszerzenia? Czy implementacja MS-OOXML wykonana przez Microsoft zawiera nieudokumentowane rozszerzenia? Czy są jakieś obostrzenia chroniące przed takimi nadużyciami?

5. Podwójne standardy?

Głównym celem standaryzacji jest zawsze ustalenie jednego standardu, gdyż wiele standardów wprowadza pole do rywalizacji. Jak pokazało wiele przykładów z przeszłości, wygranie walki o standard jest strategicznym krokiem by uzyskać kontrolę nad konkretnym segmentem rynku.

Istnieje już otwarty standard dla dokumentów biurowych o nazwie Open Document Format (ODF) (ISO/IEC 26300:2006). Zarówno MS-OOXML jak i ODF bazują na technologii XML, więc korzystają z tej samej podstawy, a przez to ostatecznie mają te same teoretyczne możliwości. Microsoft jest członkiem organizacji OASIS, która opracowała i zarządza standardem ODF. Microsoft wiedział o procesie standaryzacji i był zapraszany do udziału w nim.

Dlaczego Microsoft nie chciał i wziąż nie chce brać udziału w istniejących działaniań standaryzacyjnych? Dlaczego nie przesłał swoich technologicznych propozycji do OASIS, by mogły być włączone do ODF?

6. Prawnie bezpieczny?

Zapewnienie wszystkim konkurentom wolności od prawnych oskarżeń za implementację standardu jest niezbędne. Takie zapewnienie musi być wyraźne, wiarygodne i na tyle rozległe, by pokryć wszelkie działania potrzebne by osiągnąć pełną współpracę i pozwolić na uczciwą konkurencję.

MS-OOXML towarzyszy niezwykle skomplikowany i ograniczony dokument „zobowiązanie o nie zaskarżaniu” zamiast typowego patentu. Z powodu jego skomplikowania nie jest jasne jak silną ochronę przed oskarżeniami tak naprawdę wprowadza.

Pobieżna analiza prawnicza wskazuje na to, że zobowiązanie nie odnosi się do opcjonalnych cech i własnościowych formatów wymaganych do kompletnej implementacji MS-OOXML. Tak więc wolność implementacji przez wszystkich konkurentów nie jest zapewniona w całym zakresie proponowanym przez format MS-OOXML. Wątpliwe czy jest zapewnione nawet dla kluczowych elementów.

Czy ciało standaryzacyjne w Twoim kraju posiada swoje, niezależne analizy prawne dotyczące natury zobowiązań Microsoftu, poświadczające fakt, że obejmują one pełne spektrum, wszystkich możliwych implementacji MS-OOXML?

Odpowiedzi na wszystkie powyższe pytania powinny być dostarczone państwowym ciałom standaryzacyjnym przez niezależnych doradców i ekspertów. W szczególności nie przez Microsoft lub jego partnerów biznesowych, którzy jeśli chodzi o ten temat są w bezpośrednim konflikcie interesów.

Jeśli na którekolwiek pytanie nie ma dobrej odpowiedzi, państwowe ciało standaryzacyjne powinno zagłosować przeciw w ISO/IEC.

Archiwalny news dodany przez użytkownika: fEnIo.
Kliknij tutaj by zobaczyć archiwalne komentarze.

Share →